Topraktaki halleri... Stresleri yok olmuş gibi görünüyorlar dimi.... Kırmızı meyvesi olan hala çok zayıf.... Meyvesi kızardı ama bunun iyi mi kötü mü olduğunu henüz bilmiyorum.

Sabah akşam sulanıyorlar... Hava çok sıcak.... Olsun.... Onlardaki direnç bizde bile yok...

Fidelerim saksıdan toprağa geçiş yaptılar. Ama bu sandığımdan kolay olmadı çünkü fideler toprağa ekildikten sonra sararıp solmaya başladılar. Her gün "aman birşey olmasın" diye gözüm gibi koruduğum fideler öyle kötü görünmeye başladılar ki her akşam ve her sabah yanlarına giderken "bu sefer düzelmiş olsunlar" diye dua ediyordum. Bu konuda yardım almak için mail attığım Pembe Domates Ağı'ndan içimi rahatlatacak cevaplar aldım ama yine de fidelerim  düzelene kadar yüreğimin kıpırtısı hiç geçmedi.

Fidelerimden üç tanesi kendine geldi ama üzerinde meyvesi olan hala toparlayabilmiş değil. Yaprakları  çok cılız ama meyvesi biraz büyüdü ve kızardı. Bu durumun olumlu mu olumsuz mu olduğunu bilmiyorum. Çünkü bu benim ilk deneyimim. Fideleri toprağa eken komşum da Keşan dışında olduğu için cevap alacak kimsem yok şu durumda. Bekleyip göreceğiz.

Meyvesini gördünüz mü? Çok güzel dimi...

Nihayet...

Böyle dediğime bakmayın.. Aslında Tülay "Derya bu sabah pembelerin birinde meyve gördüm" dediğinde çok şaşırdım.

Bu kadar çabuk meyve verebiliyorlar mı?

"Yaaa "dedim. Öğleni sabırsızlıkla bekleyerek yemek yeme bahanesiyle fotoğraf makinemi de alarak eve indim. Tülaylara indiğimde kızları Nihan evdeydi. Doğruca balkona çıktık. Ben meyveyi hem arıyor hem de "nerde be Nihan" diye soruyordum. "Derya teyze hala göremedin mi? "diye benimle dalga geçen Nihan meyveyi gösterdi. Çok güzeldi... Hani derler ya "kuzguna yavrusu şahin görünür"müş... işte öyle...

Pırıl pırıl...Fotoğrafını çektim hemen. Hava çok güzel, hafif bir rüzgar var. Fideler nazlı nazlı sallanıyorlar. Güneş deseniz onların canını acıtacak gibi hiç değil... Kısacası hayatlarından çok memnun görülüyorlar.